Wangkongan Bah Oding (3)


Modérnisasi cenah. Dunya beuki maceuh ngadu géngsi. Kacanggihan sains jeung teknologi lir taya tungtungna. Unlimited ceuk légégna mah. Di luhur langit masih kénéh aya langit. Di luhur lalangit aya para. Di luhur Jati Handap ogé, aya Jati luhur, saluhureun Jati Tujuh, Jati Ragas, Jatiwangi, Jatipadang, Jati…(enggeus atuh… mani sok katutuluyan). Kitu kawasna pikeun ngagambarkeun penemuan anyar Mang Ocin. Poé kamari Mang Ocin geus ngaresmikeun hiji alat super canggih, beunang  ngaracik manéhna sorangan. Saalam dunya kawasna bakal geunjleung upama nyaksian alat super canggih beunang Mang Ocin. Nurutkeun balabar kawat di Warung Situ, Mang Ocin téh baris ditulis dina Guinnes Books Of  Record. Tapi teuing iraha-irahana mah.

Alat super canggih Mang Ocin téh dingaranan TBC. Tapi omat, ieu mah lain sabangsaning panyakit bengék, koléra atawa sabangsana. TBC anu dimaksud di dieu mah singketan tina The Big Computer. Pangna dingaranan kitu téh, pikeun nyaluyukeun jeung ukurannana anu kaitung mahiwal. Perangkat-na loba pisan. Sawaréh mah nepi ka dipihapékeun di imah Kadus Idod. Monitor-na  leuwih gedé batan layar tancep. CPU-na oge sagedé lomari. Mouse-na teu kireum-kireumna téh nepi ka sagedé kulkas, da maké gilinding mobil keur majukeunna ogé. Tapi ari keabord-na mah ukur sagedé cangkang korék api.

“Ngahaja éta téh. Sabab lamun teu kitu, pasti moal balancing!” kitu ceuk Mang Ocin, basa acara launcing geus dimimitian.

“Ieu komputer téh mangrupa hiji-hijina komputer anu anti virus,” pokna deui.

“Naon jaminanna, Prot, aéh Prof?” salah sahiji wartawan tumanya.

“TBC geus ditaliti ku  dokter ahli ti laboratorium forénsik pusat. Nurutkeun kasimpulanna, TBC moal katerap ku sabangsaning Human Immunodeficiency Virus atawa  virus-virus séjéna,”  kituna téh bari nyelang heula ngenyot udud daun kawung.

“Pa Profésor, moal enya virus HIV asup kana komputer?”

“Kanu Komputer ieu mah apan ceuk kuring ogé moal asup, dijamin tah! Lamun kana komputer séjén, kuring teu wani ngajamin. Sabab dina program ACD See, kuring mindeng manggihan poto jenis BMP atawa JPG anu ngaéksploitasi gambar porno. Tah, program Adobe Fhotoshop téh sok dipaké ngulik gambar anu ditaranjang!” Mang Ocin kalah ngacapruk  kamana karep.

“Kumaha lamun ku batu virus nu Abah?” Bah Oding nyelengkeung ti lawang jandéla.

“Can dipikiran, bah,” témbalna.

“Naon deui kaunggulan TBC anu lainna? kalayan dina komputer séjén tacan kungsi aya, Prof?”

“Loba pisan. Kuring geus masang tujuh rébu opat ratus tujuh puluh tujuh satengah  program anyar. Jaba teu kudu maén instal sagala rupa. Diantarana, program dina TBC téh bisa nganyahokeun umur ingon-ingon, bisa nganjang ka poé kamari, bisa ngeprak anu démontrasi kawas PT Heuras Genggerong, bisa nuduhkeun barang anu leungit, jeung sajabana. Wah pokona mah sagalarupa ogé bisaeun!” ceuk mang Ocin mani engap-engapan, méh baé katurelengan saking ku loba teuing norowéco.

“Sok atuh buktikeun!” Bah Oding ngajorowok rada tarik.

“Siapa takut…” Mang Ocin ngajawab bari cengkat tina diukna. Gap kana power TBC. Tuluy dipencét.

“Teu di-passwords ieu mah,” ceuk Mang Ocin bari ngadagoan TBC-na hurung. Hanjakal pisan, geus aya kana saparapat jam leuwih, TBC  teu daekeun hurung baé. Atuh puguh rada ngadégdég oge Mang Ocin téh, pangpangna mah sieun kacanir bangban. Mangkaning hareupeun wartawan.

“Geuning teu waras, Prof?!” tanya wartawan anu diuk panghareupna.

“Sabar,” kitu tembalna bari mariksa monitor jeung CPU. Barang bray dibuka tutupna, Mang Ocin kacida reuwaseun. Bréh katingali, di jero monitor téh loba barudak leutik anu keur arulin. Aya anu keur ucing sumput, jeung anu gegelutan cara smack down. Mang Ocin ngan tibang gogodeg bari muka casing CPU. Barang bray dibuka,  horéng taya binana jeung di jero monitor, loba barudak leutik. Aya anu keur numpak CD Room.  Pajarkeun téh ngareunah bisa muih cenah. Anu dadapangan dina hard disk baé aya. Temahna mah matak jangar ningalina.

“Barudaaaak! Awas aya bom dina komputer!” Mang Ocin nyorowok. Buriak barudak kalaluar bari semu sieun. Teu kungsi samenit, barudak geus raat. Bareng jeung éta, ana bray téh  layar monitor bisa hurung. Mang Ocin teu sirikna surak bakat ku atoh.

“Tuh, pan waras nyah!” bari nunjuk kana tampilan layar monitor.

“Enya bener. Tapi kumaha cara ngagunakeunnana Prof? sayah jadi panasaran,”

“Gampil. Tinggal sebutkeun ngaran, tuluy ngomong, luyu jeung anu rék ditanyakeun ku didinya,”

“Nyobaan, ah. Kabeneran tadi di jalan leungit kacamata. Ngaran sayah Dadan. Di mana kacamata sayah ayeuna?” pokna bari mendeko kana komputer.

“Apan étah dipaké!” témbal TBC. Sorana kadéngé tina spéker. Atuh saréréa ogé mani marolohok. Jeung dina enyana deuih, kacamatana téh tatadi oge sidik dipapaké, da tara leupas pisan.

“Nami abdi Adul. Basa lebaran kadua, abdi ical mobil kijang warna hejo métalik.  Plat nomerna A 4 NG. Di mana ayeuna nyah?” aya wartawan anu nanya deui ka TBC.

“Tinggal tanyakeun baé, ka nu maké mobil pangpandeurina!” témbalna.

“Abdi Jang Uyeh. Saha jodo abdi?”

“Téangan béntangna Warung Situ, putrana Bidan Mumun. Tah éta pijodoeun mah!”

“Abdi Aniw téa. Minggon kamari kaicalan domba bikang tilu,”

“Apan dipeuncit ku sia!”

“Uing Ujang. Iraha uing rék kawin?”

“Ah siah, payu oge henteu,”

“Abdi Aép Haép. Kumaha carana hayang naek gajih?

“Masang susuk sing loba. Tuluy pendekatan ka atasan kudu diutamakeun. Kajeun kudu ngalétakan bujurna ogé, wayahna ulah teu daék. Nu sahandapeun tincakan. Anu sapantar mah tinggal sikuan baé, gampang!”

“Ngaran uing Acin. Sabaraha nomber anu bakal kaluar isukan?”

“Na sia téh make jeung hayang meuli nu kitu patut. Nyaho eta téh haram, goblog! Jeung deui apanan nomber téh geus dicaram berédar. SDSB ogé ditutup. Bangkawarah pisan jalma anu ngayakeunna téh. Ari sia rék milu bangkawarah deuih?! Dibabad ku aing geura!!!” TBC téh ngadadak sesentak lir anu ambekeun naker. Nepi ka anu nanyana ogé méh katurelengan.

“Abdi ical bumi…” Ceuk Neng Nani

“Na sia téh kawas anu gélo baé. Piraku aya imah leungit?!” TBC nyentak deui, malah bari kukulutus sagala  rupa. Tungtungna mah unggal anu nanya, sok tuluy dicarékan laklak dasar. Kaasup anu teu tuah teu dosa ogé milu kacarekan.

“Hampura euy, aya gangguan téhnis sigana mah! Poho bieu, teu ngaaktipkeun program anti-marah.” Mang Ocin nyarita rada tarik.

“Gangguan téhnis nanahaon sia téh, Ocin. Ngaréken gélo ka aing?” TBC némbalan. Atuh puguh Mang Ocin oge ngaranjug. Malah bakat ku soakna nepi ka ngompolan manéh. Calanana mani jemblang. Komo basa nyaksian mitohana kaluar ti jero Monitor bari mamawa mik mah, mang Ocin leuwih ngeleper.***

Kailhaman sareng direka ulang tina karya Kang Galuh.

Tinggalkan Balasan

Isikan data di bawah atau klik salah satu ikon untuk log in:

Logo WordPress.com

You are commenting using your WordPress.com account. Logout / Ubah )

Gambar Twitter

You are commenting using your Twitter account. Logout / Ubah )

Foto Facebook

You are commenting using your Facebook account. Logout / Ubah )

Foto Google+

You are commenting using your Google+ account. Logout / Ubah )

Connecting to %s

%d blogger menyukai ini: