Tambihan Perkawis Hitut

Juli 24, 2010

Jalma nu sholeh (teuing..), mun tos hitut langsung wudlu.

Jalma nu tos operasi, biasana ngantosan hitut heula nembe tiasa emam bubur..(nyambung teu…??)

Jalma nu hitut wae, anu teu miceun 3 dinten (ngawartosan ieu mah…)

Jalma nu efisein, bari hitut bari miceun

Jalma nu kreatif, bari ngalukis hitut

Jalma nu ngarusak suasana, nuju sapatemon hitut

Jalma nu teu eling, hitutna di rekam

Jalma teu sopan, hitut dina pangambung mitoha

Jalma burung, hitutna nganggo toa di masjid

Jalma boloho, hitutna diambeuan ku sorangan

Jalma hawek, lamun hitut di harudum ku sarung ulah ku batur

Jalma telenges, hitut dina sarung duaan jeung pamajikan, sanajan pamajikan teterejel teu buru-buru dikaluarkeun tepi ka bau hitutna beak

Jalma belegug, nu geus hitut di ambuan

Jalma euweuh gawe, neangan saha nu hitut (moal kapanggih, da nu hitut na ge ngilu neangan)

Hitut persib, etamah hidup persib

Hitut adianto, etama utut adiyanto pemaen catur

Jalma tukang fitnah, Hitut anu melepes, teu disada (jadina patuding – tuding), biasana hitut anu kieu bau pisan

Jalma pelit, Sosoranganan di juru nepi beak bauna diambeuan ku sorangan

Jalma jail, Lamun keur ngariung hayang hitut, api – api ngageserkeun korsi supaya teu ka denge dutna

Jalma nekad, hitut dikana irung presidenkeun

Jalma murtad, hitut ditungkup ku sorban di ambeukeun ka ajengan

Jalma ahli hikmah, hitutna seungit japaron

Jalma handap asor, lamun hitut sosoranganan, tapi mun geus hitut nyilikitik seuri sorangan

Jalma  buraong, hitut gede oge teu karasaeun

Jalma nyantri,  hitut oge pura-pura teu hitut

Jalma gumasep, hitut bau oge ceuk manehnamah seungit

Jalma goblog, hitut bari nonggeng

Katerangan ihwal hitut:

Dina kitab bulugul oding hitut kabagi 4 bagian:
Nukahiji, hitut mu’min nyaeta hitut anu teu disada oge henteu bau ( melepes haneut )
Nukadua hitut muslim ieumah disada ( duuuuut ) tapi teu bau
Nukatilu hitut kafir etamah nya ngabeledug jeung mulek kaambeuna
Nukaopat hitut munapik ieumah teudisada ngan bauna jiga cubluk

Aya oge hitut walaubikuladah, nyaeta hitut anu kacandak sareng rerencangannana

Ari pardu hitut aya 5:
1. Niat anu ta’zim
2. Narik nafas anu panjang
3. Muntang kana barang anu aya di sagigireun
4. Ngadegeng (ngaheujeun) sataker kebek
5. Ngararaoskeun sabari narik napas panjang lalaunan

Mangga geura dilarapkeun, nu dipamrih kanggo kaberekahan urang sadaya, tug dugi ka tiasa brut dijuru brot dipanto, kababayan di tengah imah. Wassallam.


Obrolan Wa Oding (6)

Juli 22, 2010

Walapiduha

ARI sugan téh ngaran sabangsaning ajaran aliran anyar nu dianggap nyasabkeun umat. Hanas geus geumpeur, sok sieun lembur téh ujug-ujug dijorag ku nu dijarubah tur kakoncara sahaok kadua gaplok. Mangkaning anu ngaluluguanna Bah Oding, kasebutna manten dukun pélét pangsohorna di tatar Warung Situ jeung Cangkudu. Tapi haté ngemplong sabada maluruh maksud tina pakumpulan “Walapiduha” anu diluluguan ku Bah Oding jeung Aki Musani. 

Ngadegna pakumpulan “Walapiduha” téh mareng pisan jeung mimiti éarna World Cup alias piala dunya téa. Nurutkeun katerangan Aki Musani, “Walapiduha” diadegkeun dina raraga milu ngareuah-reuah piala dunya tur ngawadahan aspirasi sakur aki-aki di Warung Situ. Luyu jeung ngaranna, “Walapiduha” téh singgetan tina “Wadah Lalajo Piala Dunya Husus Aki-aki”.

Mémang rupa-rupa pisan kamonésan mapag piala dunya téh, nepi ka aki-aki cadu kudu tinggaleun ku barudak ngora. Ti mimiti pupuhu nepi ka anggotana husus aki-aki, teu hayangeun ngalibetkeun budak ngora, komo ABG mah. Ngahaja cenah, ceuk Bah Oding, ngarah “Walapiduha” henteu kakiruhan ku oknum-oknum anu sok tawuran, korupsi, kolusi, atawa neupotisme. Ari kagiatan “Walapiduha” téh henteu kurang, henteu leuwih, ukur lalajo bareng mangsana maén piala dunya. Aki Sarnapi anu teu resep lalajo maén bal ogé, milu ngagabung jeung éta pakumpulan. “Ari aki mah lain resep lalajo maén bal. Miluan sotéh pédah wé ngaran pakumpulanna: Walapiduha. Apan kieu-kieu ogé aki téh rajin solat duha, ngarah loba rejeki,”

Kakara ogé “Walapiduha” diresmikeun di Warung Situ, isukna Aki Idod ngaluluguan pikeun ngadegkeun “Walapiduha Perjuangan” di Cangkudu. Ari alesanna, “Walapiduha” anu diluluguan ku Bah Oding mah kurang démokratis tur dianggap henteu bisa ngawadahan aspirasi aki-aki Cangkudu. Sangkan ambahanna leuwih lega, Aki Idod ngarékrut aki-aki ti lembur tatangga, kayaning Gunung Puyuh, Cipada, malah nepi ka Cipameungpeuk sagala. Puguh baé aki-aki ti Warung Situ ogé loba anu ngagabung jeung “Walapiduha Perjuangan”.

Minangka kantor pusatna, Aki Idod kapaksa kudu ngajabel heula imah minantuna, Jang Adang. Mangkaning Jang Adang téh apan kakara saminggu dikawinkeun jeung anakna, Néng Tati téa. Kasebutna kakara kawin saminggu, keur meujeuhna ocon sosonoan panganténan. Tapi Aki Idod teu paduli kana urusan panganténan. “Perkara bulan madu mah bisa diisuk-pagétokeun deui. Anu leuwih penting mah piala dunya deuleu…! Piala dunya! Piraku bakal ngantepkeun Si Messi jeung Si Higuain. Mangkaning Si Messi mah tara bisa ngasupkeun lamun henteu dilalajoanan ku aki téh…” kitu ceuk Aki Idod, basa Néng Tati rada protés.

Atuh teu bisa baha deui. Jang Adang jeung Néng Tati kapaksa kudu sosonoan bari kuriak, nyayagikeun opieun keur sakur aki-aki anu lalajo maén bal. Ngaladénan aki-aki téa atuh, kurang-kurangna mah matak jangar. Komo deui Aki Samhari, anu geus teu anéh deui, keudeung-keudeung peledos, nyaho-nyaho bauna wéh ngahiliwir angin-anginan. Pokona lamun kurang kuat méntal mah sigana geus matak utah-uger. Ninggang ka nu keur panganténan, teu kaur rék “ngalalanyahan”, kateug deui, kateug deui, kagareuwahkeun ku nu sarusak bari tingjaregoh ngéhkéh batuk atawa sora brat-brét-brot anu patémbalan.

Dina kaayaan “Walapiduha” kabagi dua kubu, meunang sababaraha poé mah loba aki-aki anu ngarasa bingung. Kudu milih pakumpulan mana anu luyu jeung jiwa aki-aki. Mangkaning di unggal pakumpulan ogé diayakeun taruhan, tur disayagikeun susuguh sabangsaning bubuy hui, bubuy sampeu, seupan taleus, jeung sabangsana. Malah béjana di “Walapiduha” kubu Aki Idod mah dibibita ku bonus. Sing saha anu pangjétuna neguh skor, saumur hirup bakal dibébaskeun: ngala sampeu jeung ngala hui di kebon anu beulah girang. Teuing enya, teuing bohong. Nu écés mah da éta kebon téh apan keur disaeur, rék dijieun imah ku incuna. Sajabana ti éta, ceuk Aki Idod kénéh, sing saha anu pangcapétangna nyaritakeun perkara maén bal, bakal dibéré kalaluasaan pikeun numpak motor ojég anu minantuna kalayan gratis. Ninggang ka Aki Samhari anu saumur hirup tacan kungsi numpak motor, tangtu baé matak pikabitaeun. Aki Samhari  mani geus riweuh ngabayangkeun kumaha éndahna numpak ojég, ngurilingan Warung Situ-Cangkudu dibarengan ku Nini Uti.

Bah Oding jeung Aki Musani ogé embung éléh. Awahing ku ngahéab ngadéngé rupaning bonus di kubu Aki Idod,  harita kénéh Aki Musani susumbar, “Sok lah, Aki mah moal kapalang ngabélaan Si Kaka jeung Si Robinho. Lamun perelu, kop tah Si Nini dibikeun!” kituna téh bari némbong-némbong poto Nini Eros anu (béjana mah) ngahaja dipotrét di studio poto. Tivina anu mindeng leungit gambarna ogé, ayeuna mah geus dioméan.  Najan kasebutna tivi hitam-putih, tapi ari gambarna mah da kaitung cékas kénéh. Najan ku aya wé gogodana téh. Rajeun alus gambarna,  sorana ngadadak leungit. Nurutkeun Nini Eros mah, pangna euweuh soraan téh, lantaran tivina henteu maké rémot. Puguh baé ditémpas ku Aki Musani, ” Rémot mah euweuh patula-patalina jeung kualitas tivi! Anu nyababkeun tivi euweuh soraan mah, pédah kandang domba dipindahkeun ka beulah kidul.” Kitu pokna bari rada muncereng.

Mémang ari urusan tivi mah euweuh anu sahulueun pisan. Kaasup anu Aki Idod ogé, teuing kumaha mimitina, gambarna jol ngiles. Ari sorana mah atra  tur streo sagala cenah mah. Kungsi dibongkar ku Jang Uyeh, minantu nu keur meujeuhna pupujieun téa. Tapi batan bener mah kalah beuki euweuh gambaran. Malah masangkeunana ogé, Jang Uyeh téh pohoeun-pohoeun acan. Da éta wé, barang dihurungkeun téh gambarna jadi tibalik. Sajongjongan mah lalajo tivi téh kapaksa kudu bari nonggéng, atawa tivina dibalikeun. Cacak lamun euweuh Jang Adul mah, boa moal kapuluk deui tivi anu Aki Idod téh.

Mangsa nyanghareupan pertandingan kasawelasan Brazil ngalawan Koréa Utara, dua pakumpulan aki-aki, geus mimiti silih lédék, lantaran geus sapuk taruhan. Teu pira taruhanna ogé ukur taruhan dikangkalung tali rapia nu gagantélna urut kaléng susu. Sing saha nu éléh taruhan, wayahna kudu make kongkorong éta. Kubu Aki Musani mah écés pisan nyepeng Brazil, da puguh pamaén favorit Nini Eros téh Kaka jeung Robinho. Majarkeun téh lamun ningali beungeut Kaka, sok inget ka jaman Aki Musani keur ngora. “Tah, baheula mah Si Aki téh mirip pisan jeung Si Kaka…  Tapi teuing kumaha mimitina beuki dieu téh asa leuwih deukeut ka Si Éto’o…” pokna Nini Eros.

Kubu Aki Idod kapaksa kudu nyepeng Koréa Utara, sanajan anu dijagokeunna mah Argéntina. “Keun baé, da anak aki jadi TKI di Koréa. Jadi, urang ngadukung Koréa wé! Boh Koréa Selatan atawa Koréa Utara, urang dukung ku urang saréréa…” kitu ceuk Aki Idod. Nurutkeun pamajikanana, basa manéhna lalajo Koréa Selatan  ngalawan Kamérun, anakna téh kasorot kaméra. Kaciri wé cenah cudag-cideugna. Lalajona ogé gigireun pisan pelatih Koréa Selatan, mamaké kaos Persib. Teuing enya, teuing ukur titingalian Nini Sarmi’ah wungkul. Tapi piraku ari ngabohong mah, da harita téh Nini Sarmi’ah nepi ka adug lajer. Tivina ogé sakilat dipangku, tuluy dibalangkeun kana kasur. Tah, sigana ti harita pisan pangna tivi Aki Idod jadi euweuh gambaran téh.

Basa pertandingan geus dimimitian, Aki Idod teu burung rada paciweuh, da tivina euweuh gambaran téa. Pikeun ngakalanana, Aki Samhari kapaksa kudu nanggap Nini Sarmi’ah, ngigel hareupeun tivi. Batan euweuh tingalieunna pisan. Aki-aki ukur ngabandungan réporterna anu ngagunakeun basa deungeun. Najan basana teu kaharti, tapi tetep wé surak mani ayeuh-ayeuhan. Minangka patokanna, lamun kadéngé reporter nyebut “gol”, hartina éta téh asup. Anu kapapancénan nyatetkeun skor téh nyaéta Aki Ikin. Pokona mah saban ngadéngé reporter paciweuh jeung nyebut “gol”, langsung wé dicatet.

Beda deui jeung di imah Aki Musani, anu tivina euweuh soraan. Teu pati bingung teuing éta mah. Kabeneran Bah Oding rada pangalaman dina widang pidato, kakoncara tukang  pidato seserahan pangantén. Nya, langsung wé Bah Oding kapilih jadi réporterna. Saméméhna, Aki Musani biantara heula, sabangsaning sambutan mapag pertandingan Brazil jeung Koréa Utara. Teu kaliwat, nanggap heula Bah Suhadma, anu ngadadarkeun prédiksi pertandingan.

Maén bal geus dimimitian. Bah Oding buru-buru nyepeng mik, manco kana tivi bari ngaréporteran. Puguh baé rada ngacaprukna mah. Pangpangna palebah nyebutan ngaran pamaén. Moal enya maké jeung nyebutan ngaran Gonzales, Atép, jeung Éka Ramdani. Nurutkeun Bah Oding, Éka Ramdani pisan anu geus ngajebol gawang Koréa Utara téh. “Hidup Éka Ramdani…! Hidup Brazil…!!!” sakur aki-aki sarurak.

Réngsé pertandingan, nurutkeun catetan Aki Ikin di kubu Aki Idod, skor ahir téh 37-0,  Koréa Utara nu meunang. Puguh baé saréréa ngarasa bungah, sarta langsung tatahar pikeun ngajorag kubu Aki Musani. Demi di kubu Aki Musani mah, skor ahir téh 1-0, Brazil anu meunangna cenah, kalayan gulna ditémbak ku Éka Ramdani. Geus puguh kitu mah, aki-aki ti kubu Aki Musani ogé langsung ngabring rék nagih ladang taruhan ka imah Aki Idod.

Dua kubu aki-aki amprok di satengahing jalan. Reg, saréréa eureun. Tuluy silih pencrong.

“Hayoh geura paké kangkalungna! Sugema pisan nepi ka 37-0 éléhna ogé!” ceuk Aki Idod.

“Kumaha? 37-0? Sugan rieut aki-aki téh! Sidik 1-0, éléh tah Koréa Utara! Sok buru, geura paké kangkalungna!” témbal Aki Musani.

“Har… 1-0 timana horéng? Sidik 37-0!” pokna Aki Idod.

Dua kubu aki-aki hog-hag silih sémpas, marebutkeun skor ahir. Malah beuki lila, mingkin ragot paréa-réa omong. Dina kaayaan kitu, Hansip Adul jeung Cép Dadan kabeneran ngalalar ka lebah dinya.

“Aya naon ieu téh? Naha bet siga nu paraséa?” Tanya Cép Dadan.

 “Geus antep, ulah sok pipiluaeun kana urusan kolot. Hayu, bisi kaburu maén! Pokona uing nyekel Brazil nya…” ceuk Hansip Adul bari ngajéwang pigeulang leungeun Cép Dadan.

Sakedapan sakur aki-aki ngahuleng. Jep, simpé. Rét ka Hansip Adul, bari pok nanya, “Rék lalajo naon silaing téh, Adul?” Tanya Aki Musani.

“Badé nongton maén bal, Ki. Pan ayeuna Brazil ngalawan Koréa Utara… sakedap deui maénna, siaran langsung dina tivi, Ki…” témbal Hansip Adul.

“Ké… ké… ari bieu anu dilalajoanan téh apan Brazil ngalawan Koréa Utara?’ Tanya Aki Musani.

“Oh… anu nembé disiarkeun mah siaran ulang, Ki. Brazil mah nembé bade maén ayeuna…” ceuk Cép Dadan.

Ngadéngé kitu, sakur aki-aki silih pencrong. Geus kitu, teu kudu diparéntah deui, kabéhanana tinglaléos ninggalkeun éta patempatan.*** 


Neang Paraji

Juli 22, 2010

SI Oding Keur maturan ngaronda peuting eta teh. Atuda di lembur keur meujeuhna usum bangsat.
“Geus jam sabaraha, Dul?” cek Si Oding, ka Si Sadul.
“Kakara oge jam sapuluh. Ku naon, geus hayang balik Ding?”
“Teu pisan-pisan ari hayang balik mah, kuriak digelendeng ku Pa Erte, heg didengda, apan cilaka tah!”
“Keun bae, da silaing mah lain bagean ngaronda ieuh. Ukur maturan lin, di dieu oge?”
“Heueuh, nyingkahan mitoha puguh oge. Lain, meujeuhna meureun mun ngadurukan. Geura ngumpulkeun regang ka dituh, urang meuleum sampeu!”
“Sampeu ti mana?”
“Naha make tatanya sagala, biasana oge apan nyabut ti kebon Mang Haji. Geus apaleun ieuh, sok diala ku nu ngaronda!”
“Dagoan atuh!” Si Sadul ngaleos rek ngumpulkeun regang. Ari Si Uyeh mah keur ngaringkuk disimbut sarungna. Kerekna mani kuar-kieur.
Sabot Si Sadul neangan regang, katembong rentang-rentang aya nu leumpang ngagedig. Sugan teh bangsat. Basa geus nepi ka nu caang, katembong kumisna jalatreng. Nyoren bedog, make calana kampret. Sidik pisan Bah Wira, mitoha Si Oding.
“Aya Si Oding di dieu?” pokna, satengah ngagorowok. Si Uyeh nu keur hees nepi ka ngorejat atuh, asa kagareuwahkeun.
“Mana bangsatna, ku aing urang bebek!” Si Uyeh hut-het.
“Sare deui, Uyeh. Euweuh nanaon da!” cek Si Oding.
“Tah geuning, kalahka ngajedog di dieu. Na aya minantu nurustunjung teuing!” Bah Wira ngadeukeutan.
“Aya naon, Bah?” Si Oding rada murengked. Mani asa sabekbekeun ditonjok ku peureupna nu sagede sirah orok.
“Lain aya naon-aya naon. Cik atuh, kawas hirup lalagasan bae. Teu karuh-karuh ngajedog di garduh. Bagean ngaronda lain. Piraku ku aing diserahkeun!”
“Har, da uing mah lain pamajikan Abah. Pantesna oge uing nu nyerahkeun mah, nyerahkeun anak Abah. Tapi da moal, bogoh keneh!”
“Teu uyahan, siah. Piraku dicacag mah ku aing. Ukur ngariweuhkeun kolot pagawean teh!”
“Enya, aya naon atuh?”
“Si Nyai karasa beuteung!” pokna, bari muril-muril kumis, siga adu-hareupan jeung satru bae. Rada ngagebeg ngadenge kitu mah.
“Nu bener, Bah?”
“Iraha kitu aing ngabohong?”
“Kamari. Cenah Abah rek ka sawah, geuning kalah ka nyimpang ka randa Esih?”
“Gandeng, siah. Kumaha mun aya Si Ambu!”
“Enya kitu Si Nyai teh karasa beuteung?”
“Ambuing, acan percaya keneh?”
“Enya, percaya, percaya. Jadi ayeuna teh kudu neang paraji meureun. Kitu pan maksud Abah teh. Siap lah!” kop kana senter, gedig waeh indit. Katembong sareretan Bah Wira olohok, siga engab rek nyarita, tapi teu kaburu da Si Oding ngaleos manten. Basa Si Oding ngareret ka tukang, Bah Wira siga rek nyusul. Atuh Lengkahna gancang dikerepan.
Misah lembur imah Nini Paraji teh. Kudu ngaliwatan heula sawah, kebon, meuntas walungan, terus nanjak. Jalan satapak nu disorang poek mongkleng. Cacak lamun henteu mawa senter mah, boa kudu kakarayapan. Boa terus tikosewad mah, ngajuralit kana gawir. Palias teuing.
Basa Si Oding keketrok, Nini Paraji siga geus bebenah rek sare. Eta we, mukakeun panto teh siga lulungu keneh.
“Rek dibawa ka mana Si Nini, ulah diiwat Sujang!” cek salakina.
“Na aki-aki teh, kawas nu ngalindur bae. Aya nu rek ngajuru deuleu!” Nini Paraji muncereng. “Hayu Sujang, antepkeun weh aki-aki tujuh mulud mah!”
Leumpang sakitu jauhna, bari nuturkeun nini-nini, puguh bae lila. Tengah peuting kakara nepi ka lembur. Nu ngaronda geus euweuh di garduh, sigana mah keur ngurilingan lembur. Basa rek nepi pisan ka imahna, katembong aya nu mawa obor. Kang Idod singhoreng teh.
“Rek kamana Kang?” cek Si Oding, basa geus aduhareupan.
“Rek neang paraji puguh oge. Pamajikan karasa beuteung,”
“Ieu Nini Paraji mah geus kabawa ku kuring,”
“Etah geuning hideng?” Kang Adang semu bungah.
“Lain hideng, da kuring mah dititah Si Abah!”
“Baruk, Si Abah rek boga deui budak. Na iraha Si Ambu kakandungan, asa teu katembong bureuyeungna?”
Henteu diwaro.
Basa rek nepi pisan ka golodog, Bah Wira geus ngajanteng bari nulak cangkeng.
“Na aya minantu nurustunjung teuing. Keur nanahaon make neang paraji?” pokna, bari jalang-jeleng.
“Har, apan Si Nyai karasa beuteung, lin?”
“Abong jelema ngalindur. Kawas lain ka pamajikan bae. Na iraha Si Nyai kakandungan? Nyeri beuteung soteh, lantaran beurangna tas ngadahar rujak. Ka dieu siah, disurilam ku dewek geura!”
“Aeh, heueuh, nya!” Si Oding nepak tarang, kakara sadar. “Tapi Bah, da kuring mah mangneangkeun paraji soteh, keur Kang Adang, pamajikanana rek ngajuru!”
“Wadul siah. Ka dieu, tuh Si Nyai haharegungan keneh. Ngala pucuk jambu anggursi!”
Si Oding ngareret ka Kang Adang.
“Mangga bae candak Nini Paraji mah, Kang. Ngan engke balikna, wayahna panganteurkeun!”
“Nuhun atuh!”
Nini Paraji tibang gogodeg.***


Ha ha ha (9)

Juli 22, 2010

Sabun

Tati :”Cing nambut sabun ih!”
Eva :”Kumaha nyaaa…..moal tiasaa”
Tati :”Euuuuh medit pisan”
Eva :”Nambut…nambut…menta kituh…sabun nambut!!!”
Tati ngaleos …

Tato

Ado :”Bapa uingmah dina awakna aya tatoan gambar naga siah!”
Adi :”Komo bapa uing mah dina dadana tato garuda!”
Ade :”Bapa uingmah tatona saawak-awak siah!
Ado+Adi :”Gambar naon?”
Ade :”Teuing gambarnamah teu jelas, kitu we totol-totol barodas ning… gambar emping jigana mah!”

Ngabedakeun

Momon :”Kumaha cara ngabedakeun antara nu kencing manis jeung nu jengkoleun?
Maman :”Gampang atuh! Ari nu kencing manis mah ompolna sok digembrong sireum, sedeng ari nu jengkoleunmah ompolna dijarauhan sireum, da sieuneun mabok!

Klise

Babang :”Disisik-sidik mah nini maneh bet jiga kliseu euy!”
Bani :”Naon kliseu teh?”
Babang :”Heueuh negative pilem! Geura we ari buuk bodas, ari awak hideung!
Bani :”Siiii siah…ngahina!!!”

Basa Indonesia

A :”Ari basa Indonesiana sieun?”
B :”Takut”
A :”Ari kasieunan?”
B :”Ketakutan”
A :”Ari basa Indonesiana era?”
B :”Malu!”
A :”Ari kaeraan?”
B :”Kemalu…..ah teuing etamah ketang!”

Nikreuh

Aya nini-nini andiprek disisi jalan. Keur kitu aya nu ngaliwat, sarta nanya. “Keur naon Nini, andiprek di sisi jalan?”
Nini :”Puguh keur jajaluk, nini teh lumpuh, Ujang”
Nu ngaliwat :”Sareng saha atuh nini kadieuna tadi?”
Nini :”Ah nikreuh we sorangan…!”
Nu ngaliwat :”Haaar ari si nini….

Mikroskop

Adun :”Umur-umuran kakara dewekmah ningali kutu sirah sagede jempol suku!”
Udin :”Anjiir…na mani gede-gede teuing…dimana euy?”
Adun :”Dina mikroskop…..”

Keur Neangan

Ibro :”Keur naon ilaing titatadi mukaan buku telepon wae?”
Sadang :”Keur neangan nomer telepon Osama Bin Laden!”
Ibro :”Cageur?”

Liwet

Juned :”Kunaon silaing teh katingalina jiga anu laleuleus kitu?
Jumad :”Puguh geus saminggu teu kararaban kejo saremeh-remeh acan!”
Juned :”Euleuh….mani watir temen…dahar naon atuh sapopoe kamari?
Jumad :”Untung we manggih liwet unggal poe teh,jadi teu leuleus teuing….”
Juned :”Dasar gejul”

Pada Hayang

Tukang Es :”Hayang teh halodo nya”
Tukang Bajigur :”Sidik kuringmah hayang hujan”
Tk. Bubur :”Ah..kuringmah rek usum halodo rek usum hujan ge bae weee. Kuringmah hayang soteh payuuuu…”

Meh Teu Rugi Teuing

Udin :”Beu…kaya kieumah moal tulus euy kawin teh..”
Manap :”Kunaon kitu?”
Udin :”Teu nyangka euy..Neng Susi teh geus midua kuring. Manehna geus boga kabogoh deui. Mangkaning kuring teh geus meuli cingcin kawin..”
Manap :”Kumaha atuh?”
Udin :”Ayeuna mah tulungan uing, Nap…baturan uing nepungan si bebengok kabogoh neng Susi euy….”
Manap :”Sabar euy Din…teu hade riributan perkara awewe mah….era…”
Udin :”Na da uing mah lain rek ngajakan ribut barinage…”
Manap :”Rek naon atuh?”
Udin :”Rek ngajual cincin kawin,meh teu rugi teuing we atuh…”

 Komo

Totong :”Tang, kunaon minggu ieu kaciri ku dewek maneh mani alum ngungun kitu,kawas nu boga masalah beurat pisan?”
Tatang :”Teu rek alum kumaha, dewek teh karek diputuskeun ku si Eti, teu gugur teu angin ujug-ujug megatkeun hubungan. Mani nyeri hate, asa dibentar gelap. Da kacida bogohna dewek teh ka menehnateh.
Totong :”Alah ari maneh….da dunya teh teu sagede daun kelor….montong dipikiran atuh. Angguranmah neangan deui we da loba keneh nu leuwih geulis ti si Eti siga Ikeu, Irna,Dara atawa Dina”
Tatang :”Komo ka neng Ikeu atawa Irna, Dara nu sakitu gareulisna, cacakan ka si Eti anu teu geulis wae oge kuring geus ditalipak, komo deui kunu geulis meureun….”
Totong :”Teuing atuh ari kitumah”

Gulung Tikar

Akang :”Cenah di Garut loba pangusaha anu garulung tikar!”
Ayi :”Nya pantes we da ti baheula ge kitu…”
Akang :”Naha?”
Ayi :”Apanan daganganana ge samak wungkul, maenya we teu digulunganmah,
diamparkeunmah bayatak atuh meureun….!!”
Akang :”Dasar rieut…!”

Hese Ngajawabna

Aya pamuda kurang hideng asup ka rumah sakit
Pamuda :”Dokter, saleresna abdi teh udur naon cing?”
Dokter :”Sugan eta….naha bet nanya ka kuring…”
Pamuda :”Ari itu…kunaraon bet teu daramang?”
Dokter :”Nya loba panyababnamah,barareda”
Pamuda :”Ari Dokter nyalira panyawat naon? Naha didieu wae teu damang-damang geuning?

Wajar

Basa aya dua jalma tuna netra keur maraen catur, Si Sadun ngadeukeutan hayang lalajo
Tuna Netra 1 :”Skak….”
Tuna Netra 2 :”Skak ku naon?”
Tuna Netra 1 :”Kubenteng”
Si Sadun :”Etamah lain benteng, kuda da”
Tuna Netra 1 :”Jempe atuh tong pipilueun, wajar we salah saeutikmah, sidik kami mah teu narenjo”

Laporan

Nu lapor :”Lapor, Pa..”
Pulisi :”Aya naon?”
Nu lapor :”Ical konci motor, Pa..”
Pulisi :”Nyieun deui we atuh duplikatna,teu kudu laporan kadieu sagala!”
Nu lapor :”Numawi icalna teh sareng motorna,Pa…!!

Kembung Beuteung

Ade :”Kembung beuteung euy…..”
Udi :”Manehmah tambarakan atuh da barangdahar teh….angin wae didahar…!”
Ade :”Yeuh pek tah atuh jang maneh..” (bari brot..ngabekok)

Cinta Buta

Jajaka :”Ari nu disebut cinta buta teh naon euy?”
Jajaka :”Nu lolong jeung nu lolong… bobogohan”

Nyapih

Bi Aman :”Ih Euceu..kumaha nya itu pun anak mani sesah lirenna enen teh..”
Bi Iam :”Cobian ngangge batrawali. Tapi engke gentosna ulah dipasihan dot, ku gelas we..”
Bi Aman :”Na kunaon pami ngangge dot kitu?”
Bi Iam :”Upami ngangge dotmah sok langkung sesah nyapihna”
Bi Aman :”Justru nganggo gelas langkung sesah ngalirenanana,pun bapa dugi ka pupusna upami ngaleueut teh kedah ngangge gelas wae. Alimeun dipasihan kanu dot teh..”
Bi Iam :”Aeh muhun nya..hehe”

Aya Jarak

Jajaka :”Neng,keresa dijajap ku Akang?”
Mojang :”Mangga,mung aya saratna…”
Jajaka :”Naon saratna?”
Mojang :”Mapahna teu kenging pacaket tapi kedah aya jarak minimal satengah kilometer..”
Jajaka :”Sarua jeung bohong..”

Usaha

Mamang :”Emangmah sok heran ku jaman ayeuna, Jang…eta ningali jelema ku laloba duit, duka meunang timana nya…?”
Alo :”Ih, ari Emang,puguh sami abdi oge. Abdi ge gaduh tatangga…lamun dibumina kadangu aya sora orok ceurik pasti weh isukna atawa elatna 3 poe tiharita pasti meunang duit..”
Mamang :”Alah..boa-boa Jang…”
Alo :”Nu hiji deui mah tatanggi istri, Mang…mulihnateh sok subuh wae bari dijajapkeun ku pameget gentas-gentos. Carogenamah dibumi wae..icalan bubur sareng batagor..”
Mamang :”Nu tadimah munjung boa jang, lamun nu awewe eta boa bondon kitu?”
Alo :”Sanes Mang, nu tipayunmah padamelanana bidan, Mang…pami nu istri tukang batagormah purah kapasar,dijajapkeun ku ojeg…hehehe”
Mamang :”Na ari maneh sujang..ka kolot teh… ***


Uniko

Mei 2, 2010

UNIKO katelahna. Singgetan tina Usaha Nipu Kolot. Teu di kota, teu di lembur, Uniko geus dianggap trend. Pangpangna mah anu sok jadi ulon-ulonna téh sabagéan barudak sakola jeung mahasiswa (anu can bisa ngala duit sorangan). Bingung tayohna mah. Mangkaning kabutuhan materi keur bobogohan beuki marahal baé. Komo deui ninggang ka nu geus bareuki udud atawa anu kagegeloan ku PS. Apan éta téh merelukeun waragad anu teu saeutik. Lamun teu Uniko, rék ti mana atuh meunangna?

Si Oding contona mah. Sanajan kolotna teu sabaraha beunghar ogé, ari urusan kana Uniko mah geus katelah pangpinterna. Lain sakali dua kali, Si Oding ménta uang good morning, atawa uang pus-ap ka indungna. Pajarkeun téh dititah ku guru cenah. Atuh Indungna deui, bubuhan kurang wanoh kana basa Inggris, nya antukna mah sok méré. Bi Eha, indungna Si Oding belaan nepi ka ngeclok heula ka Mang RT keur neduanan uang good morning jeung uang pus-ap téh. Inggis ku bisi, rémpan ku sugan, sieun anakna teu ditaékeun, atawa dikaluarkeun sakolana.

Si Aniw ogé, anu kungsi kedal jangji, moal ngabohongan ka kolot, poé éta mah ngadadak perang sabil. Anu jadi cukang lantaranna téh, alatan poé mangkukna wawanohan jeung murid kelas sahandapeun. Ngaranana Néng Déwi (alias Lidya Kandau). Hiji mojang lenjang anu méncrang tur hérang. Seurina, imutna, dilakna, malah nepi ka urengihna ogé matak pikaresepeun jeung matak deungdeuleueun sakur lalaki anu keur meujeuhna séngsérang panon. Ngan hanjakal aya balas bogoan.

Malem minggu anu didagoan ku Si Aniw, ahirna mah teu burung cunduk. Manéhna geus jangji, rék nganjang ka imahna Néng Déwi di Kebon Kol. Mangkaning jangjina ogé rék ngirim coklat jeung mangnyewakeun kaset VCD sagala rupa. Kituna téh ari keur waragadna mah can aya sapérak-pérak acan. Kilang kitu, Si Aniw geus ngararancang pikeun Uniko. Teu paduli, sanajan poé kamari, bapana digugujeg kiriditan sééng jeung panci ku Mang Ubéd ogé. Nu penting mah, apél munggaranna bisa kalaksanakeun kalayan suksés.

Mimitina Si Aniw rada mandeg mayong. Kawasna mah trik Uniko-na sieun katohyan ku Mang Kohar, anu jadi bapana. Sajabana ti kurang pangalaman jam terbang Uniko, katambah inget kana jangjina téa. Tapi lila-lila mah, Si Aniw nyieun kasimpulan sorangan. Ceuk pamikirna, lain rék ngabohongan kolot ieuh, sabab ieu mah rék Uniko. Antara ngabohongan kolot jeung Uniko béda pisan, boh dina tulisanana atawa dina cara ngucapkeunana. Ngabohong tetep ngabohong. Uniko mah usaha. Kitu tah pamikirna téh.

“Apan minggu kamari ogé, geus dibayar satauneun?” Mang Kohar ngahuleng, basa Si Aniw ujug-ujug ménta duit keur bayaran.

“Da kedah duapuluh opat sasiheun, Pa, upami hoyong lunas satauneun mah,” témbal Si Aniw kalawan daria naker.

” Ké ké, ke…naha sataun téh mani duapuluh opat bulan? Apan ari sataun mah ukur duabelas bulan lin? Ti bulan Januari nepi ka bulan Desember,” Mang Kohar nyaritana rada nyeuneu. Mangkaning keur ngasur-ngasurkeun suluh.

” Apan teu acan kaétang sasih Muharam dugi ka sasih Rayagung-na, Pa,” ceuk Si Aniw teu éléh géléng.

“Aéh heueuh, nya. Aya ku poho-poho teuing.” Mang Kohar nepak tarangna sorangan. Tuluy cengkat tina jojodog, rék nyokot duit ka kamarna. Puguh wéh Si Aniw mani ocrak. Teu sirikna ajrag-ajragan, nepi ka méh tikusruk kana hawu.***


Embe Banggala

Mei 2, 2010

MANG Enoh boga embé banggala, teuing ku bau, da tara aya nu wani ngadeukeutan. Dini hiji poé, jorojoy aya kahayang, pangangguran rék ngayakeun saémbara, saha nu kuat 10 menit dikerem dina kandang embé.

Béwarana ditulis dina papan, disebutkeun yén saha-saha nu kuat 10 menit di jero kandang embé, bakal dibéré duit Rp 50.000.

Ku sabab loba nu panasaran, teu kungsi lila di hareupeun kandang embé téh mani ngaliud jelema nu lalajo. Sawaréh rék milu saémbara. Ari kandang téa ku Mang Enoh téh ditutup ku papan mani rékép pisan. Sanggeus réngsé, diwawarkeun ku nu boga embé, kumaha prakprakanana éta saémbar, tuluy nu rék nyobaan téh dititah ngantay ngarah bérés. Ti dinya saurang-saurang asup kana kandang nu dieusi embé téa.

Lapur ngan karuateun 2 menit, paling lila 3 menit. Unggal nu ka luar tina kandang kudu we orolo utah. Bororaah bisa ditanya ku nu lian, dan kabéh kawas nu mabok. Tungtungna jelema budal, sieun, nénjo “kasaktianana” éta embé banggala.

Barang geus paburencay, pék Mang Enoh ngomong, “Saha nu badé nyobi deui, teu aya?”

“Cik emang ngajaran, panasaran,” ceuk saurang. Duka urang mana, da teu aya nu wawuheun ka manéhanana téh. “Mangga,” jawab nu boga embé.

Kacida wé karegéteunana, barang geus 8 menit di jero kandang, jempling kénéh. Kitu deui nu boga alpukah geus lieuk deui, lieuk deui kana érloji.

Barang geus 9 menit, kadéngé dor-dar dina kandang, atuh pantona tuluy dibuka. Na ana gajleng téh ayeuna mah…………………………embéna nu ka luar, tuluy utah-utahan. Sihoreng embe nu eleh. Ceuk beja, eta jelema teh ngarana Wa Oding, cadu mandi.***


Lalampahan Si Oding Jadi Pangarang

Mei 2, 2010

PAIT peuheurna jadi pangarang, ku Si Oding mah geus kaalaman. Ti mimiti dicarékan ku Kadus Akim (alatan mindeng teuing ngritik kawijakanana), dibaeudan ku Jang Uyéh (pédah ngaranana remen dijieun tokoh carita), nepi ka diudag-udag ku kabogoh Néng Nani, basa nyieun karangan anu judulna ‘Semalam Di Kamar Néng Nani’. Geus karuhan ari urusan jeung tukang warung mah, lain sakali dua kali. Kungsi sakali mangsa diriungkeun ku Mang RT, alatan nganjukan baé udud jeung kopi. Ari palebah mayarna, kudu ngadagoan heula karanganana dimuat dina koran atawa majalah. Mangkaning dimuatna tara tangtu iraha-irahana.

Cita-citana hayang jadi pangarang, geus ti jaman harga béas salapan ratus. Diajarna ogé kaasup otodidak. Kungsi mati geni di para seuneu, tapa di luhur caringin, saré di Makam Syech Quro, meuting di Manganti, jeung ngadeuheusan tempat-tempat karamat. Beungeutna nepi ka barengep ogé, apan bati néangan inspirasi, basa manéhna mujasmedi dina dahan kiara, handapeun pisan sayang nyiruan. Satuluyna mah Si Oding remen ngayakeun observasi ka tepis wiring. Ngadon leuleumpangan bari mawa ransel anu eusina: pulpén, keretas, gula-kopi, bako sebul, bantal, sarung, béas, jeung (teu poho) potrét Néng Iis.

Satengah taun katukang, Si Oding nékad pikeun ninggalkeun bali geusan ngajadina, Lembur Situ. Manéhna ngumbara ka Bandung, bari mawa harepan hayang jadi pangarang kakoncara. Naskah-naskahna dikirimkeun ka sababaraha média massa. Mémang teu pati gaplah. Karanganana aya anu dimuat. Atuh tina ladang ngarang téh, Si Oding geus bisa ngiridit calana jin, nganjuk tivi séken dua welas in satengah, tug nepi ka bisa meuli hand phone sagala rupa. “Ngarah gampang komunikasi,” kitu ceuk Si Oding bari némbong-némbong Handphone, anu dikangkalungkeun dina beuheungna. Tapi gara-gara handphone, béjana Si Oding téh kungsi ditegor ku salah saurang tim redaktur majalah sastra, alatan ngirimkeun cerpén ngaliwatan SMS.

Dina hiji poé, basa Si Oding keur ngahuleng hareupeun tukang bajigur, Manéhna patepung jeung Néng Lilis. Puguh baé panonna mani molotot mata simeuteun, ningali rupa Néng Lilis anu geulis kawanti-wanti, endah kabina-bina, mapaésan tangtunganna anu jangkung lenjang, pakulitan bodas beresih, taya cawadeunana. Dasar Si Oding (anu salawasna sok ditampikan baé ku awéwé), ningali Néng Lilis téh langsung baé katarik ati, kapentang asmara. Malah awahing ku husuna neuteup Néng Lilis, Si Oding katutuluyan nuturkeun Néng Lilis nepi kana lawang pager imahna. Éling-éling sotéh, basa tukang bajigur nyusulan Manéhna bari kutuk gendeng, alatan gelas bajigur ngadon diasupkeun kana jero kantongna. Leuheung basa lamun geus dibayar.

Teuing kumaha prosésna. Sakali ieu mah, Si Oding meunang kabagjaan dina urusan cinta. Néng Lilis teu nampik, basa Si Oding ngedalkeun kereteg haténa anu nyangkaruk dina asmara. Matak hémeng taktagé. Lain indung bapa Néng Lilis wungkul anu ngarasa héran téh. Malah tatanggana ogé tingharuleng basa nyaksian Si Oding jeung Néng Lilis, anu keur ngumbar katresna di sisi wahangan.

Mémang ari gosip mah éta ogé aya. Nurutkeun tukang cingcaw anu biasa mangkal di Kubang Selatan; basa rék ngedalkeun cintana ka Néng Lilis, Si Oding téh nyelang heula balik ka Lembur Situ. Rék ménta bantuan jangjawokan ka Bah Pian cenah mah. Tapi teuing bener, teuing henteu. Kilang kitu, Jang Ucup, anu geus aya kana dua taunna miharep Néng Lilis, ngahaja ngadegkeun TPDSO (Tim Penyelidik Dukun Si Oding). Awahing ku timburuan sigana téh.

Hanjakal pisan. Sanggeus Si Oding hahadéan jeung Néng Lilisi, Manéhna jadi teu bisaeun ngarang. Sanajan geus nyieun sababaraha rupa tarékah ogé, tetep bae taya inspirasi atawa ideu carita keur karangan. Mémang sabada dititenan téh, karangan anu saméméhna geus dijieun, ukur nyaritakeun kapeurih tina perkara ditampik sapajodogan ku awéwé. Tangtu bae, ari geus boga bébéné mah, asa pamohalan rék nyaritakeun katunggaraan asmara.

Teu bisa ngarang deui, pikeun Si Oding mah kana tangtu ngadatangkeun hiji mamala anu lain lumayan. Pangpangna mah moal boga honor keur waragad sapopoé. Anu ngalantarankeun Si Oding jadi mindeng huleng jentul bari nyanghareupan mesin tik anu geus aya sabulanna tara pisan dicabak. Mangkaning méh unggal mangsa, tukang warung ngagugujeg hutangna anu geus numpuk. Rét, panonna neuteup kana céngcéléngan anu geus parongpong. Nyoba-nyoba céngcéléngan téh dijieun sajak, tapi batan bisa mah kalah lieur anu aya. Écésna mah Si Oding téh ngarasa bingung anu lain dikieuna. Nepi ka ahirna Si Oding nyieun kaputusan anu papalimpang jeung kereteg haténa.

Bari nyurucudkeun cipanon, Si Oding nyuratan ka Néng Lilis, anu eusina ménta sangkan Manéhna diputuskeun tur dinyenyeri. Malah lamun bisa mah, ménta dicarékan lak-lak dasar jeung dijejeléh. Pang kitu, ngarah manéhna bisa ngarang deui.***


Smansalingga '82

Media Komunikasi dan Silaturahmi Alumni SMA Negeri I Sumedang Angkatan 1982

Ikuti

Get every new post delivered to your Inbox.